« لولیتا خوانی در دیویس صفحه اصلی انتخاب رشته »

من و انتخابات دو هزار و هشت

امروز فکر می کردم که من باید در انتخابات سال آینده به چه کسی رای بدهم.
تقریبا به هیچ کدام از نامزدهای دمکرات ها اعتماد ندارم. به هیلاری بیشتر از همه بی اعتمادم. اوباما تکلیفش با خودش هم معلوم نیست. جان ادواردز هم که فقط برای هنرپیشه شدن خوب است. هر چند فکر می کنم به زودی به خاطر سرطان همسرش ترجیح می دهد که از گردونه رقابت کنار بکشد.

این تبلیغات هم واقعا بی اثر نبود فکر کنم. من - به عنوان یک فیمینیست- اگر قرار باشد به خاطر زن بودنم به من کار بدهند همان اندازه بهم بر می خورد اگر به همان دلیل به من کار ندهند. این تبلیغات روی جنسیت هیلاری و رنگ اوباما شورش را در آورده. طوری که خودشان هم انگار وظیفه شان می دانند خودشان را از این چهارچوب در آورند و این کار را بدتر می کند. هیلاری که رسما هر روز یک حرف می زند. با آن تبلیغات احمقانه اش روی آن زن گارسون رستوران.و ترس از اینکه بخواهد مرد بودن خودش را با یک تصمیم بوشانه! نشان جهان دهد. اوباما هم به جوانهای دانشجو بند کرده که مثل ما با هر رنگ علف تصمیمان یک رنگ دیگر می شود.

جولیانی شاید معقول ترین نامزد جمهوری خواهان باشد که حرف هایش کمترین ربط را به تئوری های اخلاقی آن ها دارد و اینقدر شعور دارد که بفهمد سقط جنین حق زن بر بدنش است نه حق مسیح و محمد و شوهر و پدر.

یک جور پیش داوری عجیب هم وجود دارد. اینکه جنوبی ها و مرکزی ها به سیاه یا زن رای نمی دهند. پایش بیاید به مورمون رای می دهند اما به سیاه نه. بعد هم می گویند که بین سیاه و زن سفید به زن سفید رای می دهند. اما بین زن سفید و مرد سفید خوب معلوم است که مرد برنده است. حالا اگر دو مرد سفید باشند آنکه مسیحی اتش بیشتر است به آن رای خواهند داد. اما اگر طرف یک زن و یک مورمون باشد یا یک سیاه و یک مورمون آنوقت است که باز مورمون بهتر است.


مذهبی بودن مردم این مملکت را واقعا باید در زمان انتخابات دید. ادعای جدایی دین از سیاستشان گوش فلک را کرد کرده آنوقت تصمیمشان را بر اساس کلیسایی که طرف می رود می گیرند. امریکای مذهبی را باید در بحث های سیاسی شان شناخت.

December 7, 2007 03:18 PM

Comments

لوا جان،

شما راْیت را بده، ولی این مملکتی که من می بینم، رئیس جمهورش رو سالها قبل انتخاب کرده، از همان زمانی که کلینتون، اون خانوم جاافتادهه که الان اسمش یادم

نیست رو به عنوان وزیر امور خارجه که مهمترین وزیر کابینه هست، انتخاب کرد، جو رو آماده می کردند تا دو دوره بعد، یک زن رئیس جمهور مهمترین کشور جهان بشه، همونطور که روی کار آمدن و استعفای وزیر دورگه امور خارجه قبلی و جاانداختن چهره

اُباما، در راستای این اهداف برای رئیس جمهور شدن یک سیاه در دوره بعدی ریاست جمهوریست، اینها روشهاییست که در عالم سیاست همچین خیلی غیر عادی هم نیست. همه ما روزانه بارها و بارها برای رسیدن به اهدافمون، از این روشها استفاده می کنیم.


لوا:
پس ساسان جان تو عقیده داری در هر حال کلینتون خواهد آمد؟

ساسان December 7, 2007 07:14 PM

I repeat, the only candidate who repeatedly opposed the war and who didn't vote for the patriot act is Ron Paul. support your country, support the US. vote Paul

http://www.iranian.com/main/blog/siah/jesus-president


khod danid

Siah December 7, 2007 11:44 PM

اینکه مردم امریکا مذهبی هستند درست. اما سروش چند وقت پیش در سخنرانیش حرف خوبی زد: اصل جدایی نهاد دولت و کلیسا در واقع ربطی به اینکه کسی بر اساس عقاید دینی‌اش فعالیت سیاسی بکند یا نکند ندارد. به اشتباه جدایی نهادهای کلیسا و دولت در فارسی ترجمه شده به جدایی دین و سیاست. ‌ همین دیروز هم رامنی سخنرانی خوبی در این مورد کرد (حالا بگذریم از هدفش).

http://en.wikipedia.org/wiki/Separation_of_church_and_state

2bareh December 8, 2007 01:13 AM

لواجان،

جواب دوم دیشبم پرید؟!

جوابم این بود: ( البته خیلی خلاصه تر) به همان اندازه که رئیس جمهور شدن ٍ هیلاری روشن هست، رئیس جمهور شدن دوره بعدی اباما هم مشخصه، فقط یه چیز و اونهم اینکه به قول حاجی واشنگتن، امیدوارم که زیپ شلوار بیل بی موقع باز نشه!!

سیاست رو می بینی تو رو خدا! آینده مهمترین کشور دنیا، به زیپ شلوارـ آقا مربوط میشه!!

ساسان December 8, 2007 08:52 PM

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)