
linkdump
اگر شما ریس وبلاگستان بودید چه میکردید؟
واقعا من چرا فکر میکنم وقتی میخندم صدام قشنگتر میشه؟ واقعا اینطور نیست!
اینهم چهارشنبه سوری اینور آبیها
تلوزیون ایرانیکن
اهم
وای!این انگشترها چه قشنگن!
برنامه نوروزی دانشگاه سن فرانسیسکو
جزییات بیشتر را اینجا ببینید.
حق باکره بودن
احترام به انتخاب انسانها
چه میدانند مرز یعنیچه
روایت زن نوشت از فیلم بادبادک
اوباما و هیلاری در مقایسه با لابیست های اسراییل
از امید
روایتی از تاریخ معاصر جنبش زنان
زارا امجدیان. رادیو زمانه
بنی آدم
این ویدو بغض آورد و لبخند
من دلم ایر رو میخواد ایر منو نمی خواد
با صدای استاد جلال همتی خوانده شود.
[آرشيو]
contact
balootak [at] gmail [dot] comfriends
powered by
Movable Type 3.2RSS | Atom
search
developed by
hamidreza [dot] com
« این مرد دوست داشتنی...
صفحه اصلی
قصه هایی که ناگفته می میرند »
یکشنبه ها با برگ و رنگ
American River Park walk way. Sunday Nov. 25th, 2007
English Weblog
archives
by dateFebruary 2008
January 2008
December 2007
November 2007
October 2007
September 2007
August 2007
July 2007
June 2007
May 2007
April 2007
March 2007
February 2007
January 2007
December 2006
November 2006
October 2006
September 2006
August 2006
July 2006
June 2006
May 2006
April 2006
March 2006
by category
Comments
عجب! پس برگهای آنجا اول نقطه دار می شوند و بعد می ریزند!
لوا:
نمی دانم بابک جان. شاید این درخت خاص باشد. شاید هم اصلا درخت مریض بود. الان اصلا یادم نیست بقیه برگهای روی زمین چطور بودند.
بابک
November 25, 2007 06:06 PM
کنتراست خوبی داره این آبی و زرد :)
پریسا
November 26, 2007 12:49 AM
به صورت اتفاقی لینک مصاحبهات را با رادیو کالج پارک دیدم، چرا تو پستهای اصلی ننوشتی؟! الان در وبلاگ خودم هم لینک میدم بهش.
راستی یادت مییاد در یکی از پستهات در مورد هوبرت درایفوس نوشته بودی؟ دیروز لوس آنجلس تایمز یه مقاله مشروح در مورد اپل و کمکش برای انتشار پادکستهای اموزشی دانشگاههای معتبر منتشر کرده بود، که توش از این آقای جالب زیاد یاد شده بود.
ترجمهاش کردم در وبلاگم هست.
Leva: I have read that Alireza jan. Its getting more and more commen here. Thanks for the link.
علیرضا
November 26, 2007 02:17 AM
سلام. من همیشه وبلاگتون رو میخونم. امروز مصاحبهتون رو شنیدم.میدونید وقتی آدم مدتها نوشته های یک نفر رو میخونه، توی ذهنش چهره و صدای اون آدم رو تصور میکنه. بعد وقتی عکس اون آدم رو میبینه و صداش رو میشنوه حس جالبی داره. در هر حال خوشحال شدم. صحبتهاتون هم جالب بود. شاد باشید
Leva: mamnoonam az lotfetoon. :)
وهم سبز
November 26, 2007 02:53 AM