ژانر وبلاگی - قسمت چهارم:

من دوست آیدا هستم بیا وبلاگ منو هم ببین و آرشیو هامو

ژانر پنجم
دیروز از سازمان حقوق بشر زنگ زده بودند. میخواستند حالم را بپرسند. به تلخی گفتم خوبم خوبم و آرام گریستم

شما برای این که ژانر وبلاگی بنویسی باید وبلاگستان رو یه کم بهتر از این حرف ها بشناسی. یعنی یه کم آدم های
پشت وبلاگ ها رو بهتر بشناسی تا بدونی که چرا بعضی ها از بعضی ها محبوب تر هستند و بعضی ها یکی دو سالی معروف می شن و بعد بعد جوگیر می شن و از چشم همه می افتن، وگر نه این اتفاق بد می افته که
ژانر "ّبلوط" تبدیل می شه به ژانر "زیتون"

لوا:
کتی جانم. نمی دانم چرا نوشته ای که به نظر من طنز آمد و من هیچ فرد خاص یا بلاگ خاصی مخاطبم هم نبود اینطور سو تفاهم ایجاد کرد. اعتقاد ندارم که وبلاگ بلوط وبلاگ محبوبی است چرا که آدم پشت این نوشته ها آدم محبوبی نیست و نمیتواند خودش هم نباشد.
طنز نوشتن هم اگر بلد بود اینطور سو تفاهم ایجاد نمی کرد.
در تجربه شما و بی تجربگی من هم شکی نیست. من قصدم هیچ نبود. فقط طنز بود.
من جو گیر نشده ام. نمی دانم چرا این سو تفاهم ایجاد شد. فکر می کنم باید الان رسما از وبلاگستان معذرت خواهی کنم. هر چند منظور من هیچ فرد خاصی نبود.

شما را التماس مي كنيم آدرس دومي ابتياع نماييد، يا اگر قبلن نموده‌ايد، پرايوتن يا عمومين اطلاع دهيد.

با احترام

لوا:
اون پرایوتن که رسما مرا کشت!.
چشم کیوان جان. میدانم باید اینکار را بکنم. شاید در بلاگ اسپات. یکمقدار وقت دهید. به روی چشم.
( یک آدم داوطلب هم پیدا کنید که بیکار باشد و بتواند به امور فنی بنده برسد بد نیست!!)