حسرت

لوا جان بزرگ شدن خیلی لذتها رو از ما گرفت که یه لذت کوچیک خوشمزه اون همین بیسکوییت تو چایی زدن بود!!ا

لطفا بیشتر بنویس کم کار شدی بچه

لوا:
اگه حرفی برای گفتن داشته باشم دریغ نمی کنم نیما جان. زندگی تکراری شده و قلمم هم. گاهی دلخوشی ام همین چایی و بیسکوییت خوردن عصر شنبه هاست. کم کاری ام را به حساب بی سوژگی زندگی روزمره بگذار که خودم هم امیدوارم تغییری درش ایجاد شود

کی گرفته عزیز جان؟ بیسکوییتتو بزن تو چایی، بخورش، حالشم ببر! ;)

این بزرگ شدن نیست که این لذت‌ها و لحظه‌ها رو از ما گرفته. دلیلش دنیای شلوغ و پیچیده‌ای که خودمان برای خودمان درست کردیم.

na koja gerefte! man ke hanooz bazi vaght ha in kar ro mikonam kheyli ham haaal mide!

واااي نگو! من هيچ وقت نفهميدم كجاي اين كار بده كه ما رو ازش منع كردن؟

میگما یعنی من با 34 سال سن وقتی هنوزبیسکویت رو تو چایی می زنم، هنوز بزرگ نشدم؟

راستی 16 مهر (7 اکتبر) روزجهانی کودک بر شما مبارک باد!

يك چيز ديگر را هم گرفت و آن هم چايي خوردن دور هم بود

آخ گفتی!

ترکه میره دم یه مغازه، می گه آقا بیسکوئیت دارین؟ مغازه دار ٍ می گه: مادر خوبه؟ ترکه می گه سلام می رسونه!!

حالا ببینم از اون بیسکوئیت زردهای مینو می زدی تو چائیت یا از اون کرمدارها که من فقط کرم هاش رو به دندونهای پایینم می کشوندم و بقیش رو می نداختم دور یا ساقه طلایی یا مادر؟ راستی مادر خوبه؟!

یکی دیگه از چیزهایی که من خیلی حسرتش رو میخورم لیس زدن مقوای روی بستنی لیوانیه
:(

کی این لذت رو ازت گرفته لوا جون ؟ من که هنوز هم بیسکوییت رو می زنم توی چایی ! :) بزرگ نشدم یا چی ؟ :)

چه ساده و بی آلایش نوشتی. گاهی اوقات لازمه به همین کوتاهی بنویسیم
موفق باشی

man ke yadam narafte :d

بلوط جان حداقل براي اين كه بتونين بيسكويت را با خيال راحت در چاي بزنين بياين فرانسه. جايي كه اين كار عادي تر از هر عادي ديگه ايه!

حالا که دیگه بزرگ شدی، بیسکوییتت رو به جای چای توی شیر (سرد) بزن. چون چای داغه، بیسکوییت بیچاره زود نرم میشه و تا به خودت بجنبی نصفش توی دستت مونده و نصف دیگه‌ش چایت رو تیره و تار کرده!