درد

لوا جانم

قابی که گفتی درونی شده تعریف های آدمهای بیرون است. اگر تنگ شده حتما به دردت نمیخوره. بیخودی سعی نکن توش جا بشی.

یه چیز عملی: خیلی خوب میکنی آخر هفته هات رو آزاد میذاری. یه مقداری از این ناراحتی ها موقع هایی میاد که کارها عقب میفته. راه حل ساده ترش اینه که درسات رو بشینی پشتش و بخونی و به کلاس برسی. راه حل مشکلش اینه که فکر های فلسفی بکنی و ترسهات یادت بیاد. نمیدونم چرا اغلب ماها راه مشکلتر رو انتخاب میکنیم. بشین درست رو بخون. باور کن هیچی به اندازه اون مهم نیست. تو هرچی بشی و به هرجا بخواهی برسی اول باید این درست رو تموم کنی.

یادت باشه (خودم همیشه باید به خودم یاد آوری کنم) که سه تا کار تموم شده از ده تا کار تموم نشده بهتره. کار نصفه یعنی کاری که انجام نشده. اولویتت رو واسه خودت توی ذهنت مشخص کن و بچسب به سه تای اول واسه اینکه اگه اون سه تا (احتمالا برای تو یکیش درسه) خراب باشند انسان دوستانه ترین کارهای دنیا هم حال آدم رو خوب نمیکنه.

موفق باشی

لوا:
ممنونم انار جان. باید برنامه ای جدی برای آخر هفته ها بریزم. ترم خیلی بد شروع شد و روز به روز داره بدتر می شه. باید فکری کرد.

یه چیز دیگه هم بگم؟(ببخشید اما اینا درسهاییه که خودم یادگرفته ام)...سعی نکن زیاد بهش فکر کنی. درس رو فقط باید خوند. هیچ راه میانبری نداره. بشین لیست کن که برای هر درس چکارها باید بکنی...من معمولا سه قسمت لیست میکردم: 1. جزوه جلسه به جلسه بنا به تاریخ لیست میکردم 2. کتاب درسی بنا به جلسه درسها3. تکلیف ها و 4. امتحانها

بعد از جلسه اول شروع میکردم و جزوه رو میخوندم ، بعد کتاب اون جلسه رو بعد مشقش رو "حل میکردم" و همینجور بر اساس تاریخ میرفتم جلو تا برسم به امتحان...اینجوری که به ترتیب بری جلو دیگه خیالت از پشت سرت راحته.

اگه زیاد دیدی داری برنامه ریزی و تجزیه تحلیل میکنی بدون احتمالا از ترسه...سعی کن بشینی بخونی و به هیچ چیز دیگه هم فکر نکنی. دو هفته که خوب درس بخونی میرسی.

نکته آخر: حتما هر روز برای خودت زمان استراحت بذار و حتما استراحت کن اما وقتش که تموم شد برگرد سر کارت.

خوابت و خوراکت رو هم مواظب باش کم نذاری....دیگه همین دیگه. خیلی مواظب خودت باش.

انار

خیلی فهمیدم که چی گفتی. منم درگیر این فکرهام که می آن ومی رن و من فقط منتظرم که زمان بگذره و من آروم تر بشم تا بتونم بفهمم که چه جوری مغز گیج و گمم رو مدیریت کنم!!!
و در ضمن امان از این خودسانسوری!

زندگی به من همان چیزی را یاد داد که وقتی 4-5 ساله بودم مامانم داستانش را از کتاب بچه ها برایم می خواند، وقتی 10-12 ساله شدم تلویزیون کارتون هندی و ایرانی و غیره اش را می گذاشت و وقتی 26-27 ساله شدم در جامعه دیدم: همان داستان پیرمرد و پسر و الاغ که کی سوار کی شود!
هر کاری که کنی، یک سری می
گویند بارک الله، یک سری هم می گویند استغفرالله!
اتفاقاً تمرین خوبی ست که این آدمها و این حرفها در زندگی آدم باشند تا بهانه ای بشود که بیاموزیم "با" دیگران زندگی کنیم اما "برای" دیگران نه! آن کسی باشیم که می خواهیم باشیم.

یکبار شنیدم که: "وظیفه چیزی ست که از دیگران انتظار آن را داریم." اما وظیفه اول هر کس دوست داشتن خودش است تا خودباوریش حفظ شود. اینگونه آن "وظیفه در برابر دیگران" خودبخود شکل می گیرد. کسانی "خودخواه" می خوانندت، مهرطلبانی هستند که "خود دوست داشتن" را نمی دانند.

http://www.bahaiview.org/

موطن آدمی را بر هیچ نقشه ای نگاری نیست
موطن آدمی در قلب کسانیست که دوستش دارند

لوا جان مدتها بود که بلاگت رو نخونده بودم چون میدونی که فیلتر شده..معروف شدی !! فکر کن تو هم جزو خلافکاران هستی و گویا تو رو هم جزو اشرار حساب میکنن و مصاحبت رو ممنوع میکنن!! مدتها بود که اصلا یادم رفته بود که بلوتکی هم وجود داره چون واقعا از نوشته هات لذت میبردم بچه ..خوشحالم که باز اومدم اینجا.. شاد باشی و موفق

Baloot-e Ziba: I hope your weekend has been a peaceful and productive one so far. I love reading you my friend.

بلوط جان اولا که عکس ماهت رو دیدم و دیدن عکست بعد از مدتها خوندن وب لاگت خیلی خوب بود از قیافت هم معلومه که چقدر ماهی و تنها شغلی هم که بت میاد همون مددکار اجتماعی که کلی به دیگران آرامش بدی دوما از حرفهای صادقانه ات هم خوشم اومد سوما اگه کسی بهت می گه چرا غر میزنی منظور بدی نداره احیانا دیگران می خواند به روش خودشون سعی کنند تا تو قدر شرایطت رو بدونی و زیاد غصه نخوری وگرنه این خیلی طبیعی هست که انسانها همه کمال گرا هستند و اگر چه آمریکا خودش رو مهد دموکراسی می دونه اما هیچ چیزی بی عیب نیست و همیشه جا برای اصلاح و رشد داره حتی بهترین سیستم های مکانیکی یا الکترونیکی دنیا همیشه جا برای ارتقا و بهتر شدن کیفیتشون دارند پس فکر نکن این یک عیب است تو وجودت منتهی خودت رو اذیت نکن ...بعد هم درسته که نمی خوای برگردی ایران اما بی شک میدونی ادمهایی که طرز فکری مثل تو رو دارند چه شرایط سختی را در ایران می گذرونند پس لطفا برای بهبود کیفیت زندگی اونا هم که شده تلاش کن . ضمنا در مورد پستت در مورد سفر ا.ن هم خیلی باهات موافقم و کاش خبرنگارهایی که اونجا بودند سوالات قاطعانه و مستدل تری می پرسیدند .
پی نوشت:درس خوندن خیلی کار سختیه :(((((((((((((((بات در این مورد امپاتی دارم من که شبهای امتحان بدجور خوابم میگیره

بلوط جان اولا که عکس ماهت رو دیدم و دیدن عکست بعد از مدتها خوندن وب لاگت خیلی خوب بود از قیافت هم معلومه که چقدر ماهی و تنها شغلی هم که بت میاد همون مددکار اجتماعی که کلی به دیگران آرامش بدی دوما از حرفهای صادقانه ات هم خوشم اومد سوما اگه کسی بهت می گه چرا غر میزنی منظور بدی نداره احیانا دیگران می خواند به روش خودشون سعی کنند تا تو قدر شرایطت رو بدونی و زیاد غصه نخوری وگرنه این خیلی طبیعی هست که انسانها همه کمال گرا هستند و اگر چه آمریکا خودش رو مهد دموکراسی می دونه اما هیچ چیزی بی عیب نیست و همیشه جا برای اصلاح و رشد داره حتی بهترین سیستم های مکانیکی یا الکترونیکی دنیا همیشه جا برای ارتقا و بهتر شدن کیفیتشون دارند پس فکر نکن این یک عیب است تو وجودت منتهی خودت رو اذیت نکن ...

midooni ??hich vaght azat khosham nayoomadeh oonam vase inke shadidan khod khahi ..ouggggh
khanandehatou ham dary az dast midi deghat kardy?/