linkdump

اگر شما ریس وبلاگستان بودید چه می‌کردید؟
واقعا من چرا فکر می‌کنم وقتی می‌خندم صدام قشنگ‌تر میشه؟ واقعا اینطور نیست!

این‌هم چهارشنبه سوری اینور آبی‌‌ها
تلوزیون ایرانیکن

اهم
وای!‌این انگشترها چه قشنگن!

برنامه نوروزی دانشگاه سن فرانسیسکو
جزییات بیشتر را اینجا ببینید.

حق باکره بودن
احترام به انتخاب انسان‌ها

چه می‌دانند مرز یعنی‌چه
روایت زن نوشت از فیلم بادبادک

اوباما و هیلاری در مقایسه با لابیست های اسراییل
از امید

روایتی از تاریخ معاصر جنبش زنان
زارا امجدیان. رادیو زمانه

بنی آدم
این ویدو بغض آورد و لبخند

من دلم ایر رو میخواد ایر منو نمی خواد
با صدای استاد جلال همتی خوانده شود.

contact

friends

powered by

search

« داستان دو ساقه صفحه اصلی »

7/7/7

صبح زود بیدار شدم که درس بخوانم, به بلاگ گردی گذشت همه اش. دیدم همه نوشته اند از این روز و شانس و از این حرفها, گفتم عمرا اگر من کم بیاورم.
نمایش و کنسرت زمین است ظاهرا همه جای دنیا. این ها هم که امریکا را در نیویورک خلاصه کرده اند. ما هم که در یک کوره دهات آن سر کره زمین افتاده ایم. یک بار هم به ما از این چیزها نرسیده . فقط این جاستین تیم برلیک می آید شهر ما. یا فوقش ماریا کری ! دریغ از یک کنسرت زمین.

بعد هم که ظاهرا ملت امروز قرار است همه ازدواج هم بکنند. از آنجایی که تازه دست و بالمان از عروسی داری فارغ شده خبر دارم که مثلا سالنها را برای امروز از دوسال قبل رزرو کرده بودند. اینجا می گوید که امروز محبوب ترین روز برای عروسی در طول همه تاریخ بوده است.
این زوج جوان هم به سلامتی امروز به حجله می روند. مبارک همه باشد.

شهر گناه هم امروز یکی از شلوغ ترین روزهای تاریخش را خواهد دید. ملت به هوای 7-7-7 , بدون توجه به گرمای خطرناک این روزهای آنجا, به لاس وگاس هجوم برده اند. چقدر خوب بود اگر این حقه های فیلم سیزده یار اوشن واقعی بود و خوب البته من هم جزوی از گروه بودم و می شد کاری کرد که همه دستگاههای فسق و فجور یک دفعه 7-7-7 بیاورند.

درس دارم خفن! هوا هم بعد از یک هفته چهل و خورده ای بودن امروز خنک تر شده. از صبح زده به سرم که بروم مرکز شهر عکاسی. حالا اگر این باسن مبارک را تکان بدهم و یک ذره درس بخوانم بعدش می روم ببینم امروز چه فرقی با بقیه روزها دارد.

یک چیز دیگر برای مهران که برایم نوشت این روزها از نوشته های من وحشت می کند و ترسیده پشت پرده چه خبر باشد. ( حالا نگویید همه این پست را نوشت که بیاید این آخر سری از خودش بگویید.)
خبری نیست. اینجا من مدلهای مختلف نوشتن را تمرین میکنم . همیشه که قرار نیست از پنچر شدن ماشین و " چه کنیم همخابگی شادتری داشته باشیم" بنویسم که. حالا یک مدت هم به قول خودت خفن بنویسم.
من اینروزها شاد تر و سرحال تر از همیشه ام. خودت که دیدی چه به سرتان آوردم هفته قبل. گرمای هوا- حتی هوای چهل و خورده ای- مرا سرحال آورده. نگران درسهایم ام که نمی خوانمشان و این کلاس سیاست که می دانم اگر هم رد نشوم چیزی بهتر از دی نخواهم گرفت.
حالا اگر فرصت بدهی یواش یواش پیدا می کنم که اینجا را چطور می خواهم جلو ببرم. بماند که راه هم نمی شود برایش تعیین کرد و خانه دل است هر روز هر مدل که دل بخواهد اینجا هم خواهد گردید.

ما برویم و شما هم 7/7/7 شادی داشته باشید. ( به سبک " با نوار بهداشتی های ما, پریود شادی داشته باشید" های تلوزیون)

English Weblog

archives