روزگار غریبی ست نازنین

سلام دوست من مطلب درست و زیبایی نوشته ای لذت بردم .لینک دادم
شاد باشی

لوا: دستتون درد نکنه ولی کجای این نامه اشاره شده بود که " نامه ای به کسی که دیگر هرگز متولد نخواهد شد" است؟
مخاطب این نامه چهل و اندی سال قبل متولد شده اند.

هاهاهاهاهاهاها!!! سنت داره بر می گرده. ولی این بار با جواب های بزرگی برای مدرنیسم مغرور. می دونی! سنت چیز بزرگی می تونه باشه. حاصل چندین هزار سال زندگی بشره و برای من چیز محقری نیست:

http://shasography.blogspot.com/2007/04/blog-post.html

salam lava jan
chon daghighan harfe dele man bood ke to ghashangtar gofte boodish ba ejzat gozashtamesh to weblogam va sad albate ba esme khodet.

Leva Jan: I can't give up. There's so much to be done, and so much to learn, and hopefully, so much to teach. I believe that we do have a mission in life, and we must pursue that mission as best as we can. How would I be different from all those who are selfish and stingy and unkind, if I gave up, too? Every second of every hour of every day, there is something to think about and something to do, something that will hopefully make that second, that hour, and that day better than any other, for the effort and love we put into it. If ever, I were to believe that it was all for naught, I might as well roll over and die, and I'm not ready to do that yet. So, I suffer, but I also enjoy. I run into cement walls, and I get up and find another path. I run into the darknesses and disappointments of life, but I light a match and look for a way out. Try it my way, as I know you do anyway, and I promise you there is so much joy to be experienced yet! We are lucky for the gift of thought and for the miracle of opportunities--that's what I think.

نسل شما پیش از آرمان و احترام به بزرگ ترها / احترام به خودش را کم داره / نسل شما پیش از آن که بی آرمان باشه / سطحیه / عرق خوردن به سلامتی / قسم خوردن به نان و نمک هم / عمق می خواهد / باور می خواهد / نسل شما نسلی ست که پیش از آن که خدا و ایمانش را از دست بده / جایش هیچ چیز نگذاشته / حتی ایمان به عرق خوردن / حتی ایمان به الواطی / ایمان به "روز به روز" زندگی کردن / نسل شما یاد گرفته هر لحظه به رنگی در بیاید / تا آن لحظه اش را رنگی کنه / اینه که آخر شب تنهاست / آرمان همیشه یک لنگش روی هواست / نسل شما هدف لازم داره / چیزی که روی زمین باشه / اما بزرگ / خواستنی / نسل شما خودش را خیلی دست کم گرفته / برای این که بهش احترام نگذاشتند / خودش هم به خودش احترام نمیگذاره.

سلام

شاید دیگر زمان آن رسیده باشد که ایمان بیاوریم به آغاز فصل سرد... شاید

پاینده ایران

نی پرست

قبول دارم كه اين نسل كار هايي ميكند كه نبايد اما اينكه بگوييم آرمان ندارد و آه نوستالژيكي براي گذشته بكشيم را درست نمي دانم. به نظر من معيار ها عوض شده. ديگر فززندي كه پاهايش را دراز نمي كند فرزند خوب محسوب نمي شود. خوبي يعني خودت باشي. بدون ترس از بزرگتر. خيلي چيزها عوض شده ولي انسانيت همان است كه بود و خواهد ماند.

لوا: اینها ظاهر قضیه هست. مسئله فرزند خوب یا بد بودن نیست. مسئله من همان انسانیت است.

ايراد از فاصله نسل ها نيست اشکال از اينجاست که هيچ نسلي ياد نگرفته چطور با نسل قبلي و بعدي ارتباط برقرار کنه اشکال اينجاست که نسل ها نمي تونند همديگر رو درک کننند

لوا خانم
به نظر من این تفاوتها همیشه بوده آنچه امروز تفاوت بین نسلها را بیشتر نمایان میکنه کم شدن فاصله زمانی نسلهاست. زمانی شاید هر پنجاه سال نسل عوض میشد ولی امروزه شاید هر پنج سال عوض میشه. وقتی پدر بزرگم از اینکه پیش پدرش بچه پنج ساله اش رو بغل نمیکرد تعریف میکنه خودش خندش میگیره. میگه مادرت چهار دست و پا میومد تو بغلم و من هلش میدادم به کنار که زشته پیش پدرم بچه بغل کنم. مادرم هرگز این شکلی به والدینش احترام نمیذاشت ولی نحوه احترام فرق کرده بود. نحوه حرمت گذاشتن من به والدینم هم متفاوت هست. چیز دیگری که بعضی از نسلهای متعدد امروزی دارند سرزنش دائم خود هست به خاطر تغییر. نه لوا خانم شما با اصل احترام مشکلی نداری شما فقط شکل بیانت فرق کرده. قشنگترین لحظات یک پدر بزرگ امروزی لحظاتی هست که نوه دختر شانزده سالش محکم بغلش کنه. چیزی که چند سال قبل قبیله ای رو میتونست به آتیش بکشه

آفرین! اتفاقا من چقدر به این موضوع پا فکر می کنم همیشه!

به نظر من يكي از دلاليلي كه نسل قبل و قبل تر به ما چيزي از آن همه آرمان خواهي ياد ندادند اين است كه خود بعد از گذشت چند وقت به راهي كه رفته بودند ديگر آن همه اطمينان نداشتند و ترجيح دادند كه لزومات اوليه را بگويندو ما رو به حال خود بگذارند.

نسل قبلي گرفتار آرمان هاي خودش شد. در دام آرمان ها افتاد و به قول مريم بعد از چند سال اطمينانش رو به آرمان ها از دست داد. نسل ما اما اون تجربه رو ديد. نتيجه اش رو ديد. به عنوان مثال انقلاب آرماني رو ديد و آدماي اون انقلاب كه الان حسرت روزهاي قبلش رو دارن (حرفام نه در تاييده نه رد. فقط چيزيه كه به نظرم مي بينم). نسل ما فهميد كه حتي آرمان هم تغيير مي كنه، پس به نظر اومد كه ديگه هيچ آرماني ارزش قيمت هايي كه بايد براش پرداخت بشه رو نداره. مي دونم همه اينا تلخه. اما نسل ما نه به خاطر هوش و ذكاوت خودش كه فقط و فقط بر مبناي تجربه هاي نسل قبلش از هر آرماني دست كشيد. پدر مادري كه ديروز هواي انقلاب درسرش بود و امروز از اون بيزاره نمي تونه الگوي آرمان گرايي نسل من و تو باشه. خود مني كه به وضوح مي بينم "خوب" و "بد" براي من از چند سال پيش تا الان چقدر تغيير كرده نمي تونم به هيچ آرماني ايمان بيارم. حتي عرق خوري. يه روزي راجع به اين تغييرات ترسناك نوشته بودم كه چجوري تك تك سلول هاي منو عوض كرد و حالا آدم امروز آدم 5،10و يا 20 سال پيش نيست. حالا چجوري بايد "من" يك عمر رو فداي "من" الان كنم؟ شايد خيلي پوچ به نظر برسه، يا حقير و يا حداقل تلخ. اما خوبي نسل من اينه كه واقعيت رو با عرياني تمام و بدون انكار و لفافه قبول كرده. واقعيت پوسيده شدن آرمان ها.

لوا جان
احتمالا" تعريف من از تنهايي با اون چيزي كه تو از تنهايي مي دوني خيلي فرق ميكنه. تنهايي بزگترين تجربه نيست كنار اومدن با اون بزرگترين تجربه است. ميشه بين كسان و به قول تو نا كسان هم بود و تنها بود.اميدوارم تنهايي رو هيچ وقت اون جوري كه من ديدم تجربه نكني

یکی از بی حرمتی هایی که می شه و شاید خیلی ها بی تفاوت از کنارش رد می شن، فراموش کردن پدر بزرگها و مادرربزگهاست! اونایی که توی این سن هیچ انگیزه ای بجز دیدن موفقیت بچه ها و نوه هاشون ندارن و هفته را شاید فقط به امید یه دیداره آخره هفته سپری می کنن، پس چطور می تونن بعضی ها اینقدر بی رحم باشن که یه لذته چند ساعتی را عزیزانی که اگر نبودن ما هم نبودیم، بگیرنن.اگه فقط چند ثانیه به 40 سال دیگه خودمون فکر کنیم مطمئنا دیگه شهامت خیلی از رفتارهای خودخواهانه را نخواهیم داشت!
لوا جون این چند روز را در کنار مادربزرگ تنهایم گذروندم و ساعتها به این موضوع فکر کردم و دیدم تو چه قشنگ راجع به حرمت نوشتی، دلم خواست منم از طریق وبلاگ پرطرفدار تو به کسانی که شاید ناخواسته غفلت می کنن این موضوع را یادآوری کنم.
مرسی

سلام. چه تکان دهنده! من هم دارم جوونیم رو توی دهه هشتاد میگذرونم و مادر هم شده ام و این حرفهای شما خیلی ترسناک بود واسم. اینش ترسناک بود که خیلی راحت باهاش رابطه برقرار کردم. دوست داشتم مرسی!

اخ لوا لوا لوا ...

هميشه دل نگرانم.. دل نگران فرزندانم برادر جوانم و خيلي هاي ديگه كه اين شرايط دارن بزرگ ميشنم و نميدونم با اين همه تلاشي كه براي تربيتشون ميكنيم چي از آب در ميان؟ من با اجازه لينكتون ميكنم دوست داشتيد لينكم كنيد...

دوست عزیز...برام جالب بود وقتی خوندم تو هم این مشکل را داری.سئوالی یا بهتر بگم نگاه پر از حسرتی به کم رنگ شدن ارزشها و فضیلت های این نسل..که حداقل تو ایران در کمتر از 7 سال اتفاق افتاد..هرچند نسل قبل از ما هم اینو در مورد ما میگن!!!که دریغ از پارسال

سلام نوشته هاي موثري داريد ... اميدوارم احساسات حزن انگيز شما مستدام باقي نماند..
برايتان ارزوي شادي و موفقيت دارم
زنده باشيد

mamnoonam az in hame tavajohetoon leva khanoom

سلام نميدونم كامنت قبليم بهت رسيد يا نه ؟
آخه ديسكانكت شدم
ميخواستم از اين همه توجهتون تشكر كنم لوا خانم

jaleb bood. yejooraii emrooz dashtam be hamchin chizaii fek mikardam va yeho in matn!male man be in mofasali nist vali age khasti bekhoon URL ro.