« توقف صفحه اصلی چهل درجه زیر شب! »

عکس العملمون در مقابل تعارف و تمجیدهایی که تو رومون ازمون میشه چیه؟ حالا نه لزوما از خود ما , از لباس, عطر, دستپخت , و با بقیه متعلقات. حرفهای اینچنینی مثلا:
چه کت قشنگی.
موهات چقدر خوب شده.
این ظرف غذا چقدر خوشگله.
چقدر این شلوار بهت میاد.
چقدر بهتر به نظر میرسی . .وزن کم/ زیاد کردی؟
و ....

سیستم ما طوری بار آورده ما رو که به خاطر همون خضوع و فروتنی معروف, نباید اینها رو جدی بگیریم. یا یه جوری بگیم که نه اینطور نیست.
نه بابا. حتی شونه هم نکردم موهام رو.
این لباس رو میگی؟ از یه دست دوم فروشی خریدمش.
این ظرف؟ از یه حراجی جلوی خونه خریدمش . بیست و پنج سنت.
نه بابا. کجا بهترم؟ کلی هم وزن اضافه کردم.
اه. اه. خودم از این خیلی بدم میاد. مجبور شدم بپوشمش.

میدونید چقدر این مدل جواب دادن تو روحیه خودمون اثر میذاره؟ خودمون هم میدونیم خیلی از اینها شاید واقعا تعارف یا حتی برای حرف باز کردن باشه. اما چه اشکالی داره باورشون کنیم؟ اینکه بدونیم خوب به نظر میرسیم همیشه اعتماد به نفس بیشتری میده.
از طرفی اینجور پاسخ دادن هم به طرف مقابل یه جور " خفه شو . من میفهمم دروغ میگی. من خودم این رو باور ندارم " هست. اونطوری اون هم دیگه نه تنها سعی میکنه به ما دقت نکنه و زیبایی های کوچیک رو نبینه بلکه شاید به کل از معاشرت با ما هم زده بشه.

میشه به جایی اینکه اینطور تو ذوق خودمون و طرف مقابل بزنیم خیلی راحت بگیم. "ممنونم. واقعا اینطور فکر میکنی؟" و این رو باور کنیم.

چند سال پیش این مطلب رو جایی خونده بودم. سعی کردم اجراش کنم. خیلی نکته کوچیکی هست. اما من واقعا دیدم چقدر اثر گذاره. هنوز گاهی یادم میره که جواب درست چی هست. اما وقتهایی که یادم میمونه که تعارف رو قبول کنم دقیقا مبینم که چه اثری تو روحیه خودم و طرف داره.

January 10, 2007 10:37 AM

Comments

بله! بعععععله! باهات موافقم صد در صد.

آي .... تو داري چي مي نويسي اينجا

لوا: خواننده محترم. بنده شما رو دعوت کردم بیایید اینجا رو بخونید؟ اگه من لایق اون صفتی هستم که شما گفتید واسه چی وقت میذارید و تشریف میارید اینجا؟
در ضمن بنده یکبار دیگه هم که با اسم ک ک ک کامنت گذاشته بودید به شما عرض کردم هرچه شما بگید. هنوز هم همونه.

لوا جونم
این پستت واسه من بود... من خیلی این گوشزد رو لازم داشتم!!
مرسی،
--سوسکی

وای من چه قدر خوشگل و خوش هیکل و آرنولد و خفنم!
باور می‌کنم که اینا هستم. باور می‌کنم!!!!
وای چه روزیه خدا!!!! کلی تو روحیه‌ام تأثیر گذاشت ....

نه! اشتباه نکن. مسخره نمی‌کنم. دارم یه موقعیت واقعی رو شبیه‌سازی می‌کنم که اونایی که دیر می‌گیرند راحت‌تر درک کنند. تلویحاً عرض کنم که باهات موافقم.

چه یادآوری بجایی بود لوا جان. مدتهاست که من هم دارم این مدل برخورد رو با خودم تمرین میکنم که در جواب تعارف دیگران (حتی اگه بدونم که فقط یک تعارفه و خود اون شخص هم قلباٌ باورش نداره) با یک لبخند صمیمانه تشکر کنم. اینطوری حتی روی طرف مقابل هم اثر میذاره. ولی خوب گاهی فراموشم میشه و برمیگردم به تربیت اولیه!

می شه گفت تعارف و تعارف کردن واسه خودش یک علم ِ. اگر یاد بگیریم که از جنبه‌ی مثبت بهش نگاه کنیم، واقعا می تونه تاثیر زیادی در روابط با دیگران و روحیه خود فرد داشته باشه.
همه این ها رو گفتم که بگم منم باهات موافقم.

اصولا توی فرهنگ ما احترام به خود و دوست داشتن خود و تحویل گرفتن خود بده! اگه کسی از موهامون یا کفشمون یا رژ لبمون یا اخلاقمون تعریف کنه همچین رفتار می کنیم که انگار بهمون فحش دادن. معمولا یادمون می ره که دوست داشتن خود چه تاثیری توی رابطه مون با اطرافیان داره

الان عین مهندس بیلی انگشت به یه طرف لپم کشیدم و گفتم: عجب راست میگه ها...

پیش ما بیا!!!!

من هم معمولا تعارف بقیه رو باور نمی کنم به خصوص اگر طرف ایرانی باشه

تعریف واقعی با تعارف فرق داره
و ادم فرقش رو می فهمه

من وقتی بهم می گن چه خوشگل شدی یه جوری طرفو نیگا می کنم (البته با نیش باز) می گم مگه نبودم؟! بعد اونم مجبور می شه بگه منظورم این بود که خوشگل تر شدی، بعد منم بیشتر خوشم می یاد:P
راستی چه خوشگل شدی شما خانوم:D

لوای عزیز، ساده و جالب میگی همیشه . این مورد جالب همونه که کل بد خلقی های ایرانی ما رو میشه توش گذاشت:(حدس و نتیجه ای که من تو این سالها گرفتم) علت اصلی چشم نخوردنه. جدی. فرهنگ اصیل اسلامی خرافی عربی که اومده با دود و جادو و اوراد و هزار چیز دیگه فرهنگ قبل از مغول و بعد از آن و قاجار و کلاشی و .... قاطی شده و شده این که: تعریف کردن ازت اسفند دود کن نکنه چشم طرف شور باشه. یخک.

hamin dishab in matlabeto khundam o tasmim gereftam in mozoo ro raayat konam, ama na,man adam nemisham! emrooz ostadam joloye chand ta ostado daneshjue dige azam tarif kard o goft ke khub harf mizanam o un yeki daneshju az man yad begire, manam sari goftam na, manam hanuz kheili khub nemitunam harf bezanam!!! nemidoonam in tarof bazimokey mikham kenar bezaram.

فکر ميکنم يه جورايي برميگرده به همون شکسته نفسي ما ايراني ها .

rabti nadare be poste emrooz, mitooni publish nakoni, ama ino didi? http://www.bodog.tv/media/naz-fatehidoc


لوا: نه. چیه؟ یه نفر هم ایمیلش کرده. با این کامپیوتری که الان دارم باهاش کار میکنم نمیشه دیدش. باید صبر کنم با کامپیوتر دیگه ای بازش کنم. میشه بگی چیه؟ کنجکاو شدم.

... تابحال هیچکس از خود من تعریفی نکرده..آخه من زیر ماسک مخفی شدم.. کسی منو نمی بینه..

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)