« صفحه اصلی من و هموطنان همشهری »

چند عدد

امشب. همین بغل.

اونوقت من بیچاره سر کلاس مشغول نوشتن مقاله " با پنج مثال حماقت بوش را ثابت کنید" هستم. باور کنید موضوع مقاله همینه. یک عدد استاد باحال داریم که من هیچ جوری حاضر نیستم یه لحظه هم از کلاسش رو از دست بدم. قراره این مقاله به عنوان زنگ تفریح نوشته بشه.

شما میتونید بخندید آقا.

-----

امروز صبح آقای آنتونی یک عدد سخنرانی کوتاه فرمودند که باید با آب طلا نوشته بشه. ایشون فرمودند" امیدوارم تو انتخابات آرنولد دوباره انتخاب بشه. چون نه تنها هنرپیشه خوبیه بلکه با یه دمکرات ازدواج کرده و سیاست رو داخل زندگی خصوصی اش نکرده. این نشون میده که ما تو این کشور چقدر آزادیم."

-----

این جریان " بن لادن مرده یا زنده" دیگه خیلی خنده داره. یکی اومد زد برجها رو داغون کرد. بهانه شد ما حمله کنیم به افغانستان. بعد هم دنبالش بریم عراق. هیچ جوری هم پیدا نمیشد . زدیم کسی رو که میگفتیم نفر اولش هست رو کشتیم به جایی اینکه زنده دستگیرش کنیم ازش اطلاعات بگیریم. حالا هم بعد از پنج سال خرابکاری میگیم که اصلا شاید مرده.
آقا. ملت بیان یه پتیشن امضا کنن بهت بدن رسما بگن احمق هستن , تو دست از سرشون بر میداری؟

-----

محل کارم یکی از بدترین محله های شهره. نمیدونم درسته اینطوری بگم یا نه ولی خوب یه جورایی " شهر نو " سکرمنتو هست. متلهایی داره که معروف هستند به خاطر این قضیه. محل اصلی تجمع آسیایی ها و مکزیکی ها هم هست. سر تاسرش هم از این خونه های ارزون قیمت دولتی داره. کلای صبحها که از خونه میام اینجا انگار وارد یه کشور دیگه میشم.
ظاهرا جدید با انحلال یه گنگ بزرگ تو لوس آنجلس هسته اصلی اونها به اینجا اومده و این باعث درگیری بین دو گروه بزرگ گنگ آسیایی شده. طوری که دو تا گنگ بزرگ مکزیکی هم رفتن تو سوراخ. وضعیت دزدی و باج گیری از مغازه ها و تیر اندازی هم خیلی بد شده. اون گنگی که از جنوب اومده تبدیل به یه مافیای بزرگ شده. و کار اصلی اش الان تو دبیرستانهاست. پلیس هم خیلی کشته شده امسال تو این محله.
دیروز یه جلسه داشتیم در این مورد. کاری که نمیشه کرد. اما بهمون از این آژیرها دادن که اگه بهمون حمله شد فشارش بدیم و پلیس بشنوه. ( مثل فیلمها). در هر حال ما الان کلی فیلم هستیم. اما خوب. اگه یه وقت دیدید من یه هفته ای وبلاگ ننوشتم بدونید که شهید شدم. اون هم توسط گنگ های آسیایی ها.


September 27, 2006 09:45 AM

Comments

من جدا به اين جناب آنتونی به خاطر هوش سرشارش تبريک ميگم!!!

ساعت شنی September 27, 2006 11:57 AM

جیگر آقا آنتونی رو برم من آخه

مرجان September 27, 2006 12:36 PM

ma avayel ke miomadim washington, dar toronto ma ro kheyli az gang ha tarsoondan. inja ke hanooz hich chizi nadidim, vali bayad ye sari oon tarafha bezanim

لوا: نذارید بشه برای تشیع جنازه ام.

Haji Washington September 27, 2006 12:43 PM

خدا بیامرزدت خاله بلوط، حیف شد. من گاهی اینجا رو میخوندم

لوا: آدم دوتا دوست مثل تو داشته باشه دیگه دشمن نمیخواد یک. دوم اینکه تو خجالت نمیکشی فقط گاهی اینجا رو میخوندی؟

Siah September 27, 2006 12:49 PM

لوا جان
علیرغم قولی که داده بودم نتوانستم خودم رو به نوشتن اون خاطره که قولش را داده بودم راضی کنم...اگرچه بی‌نهایت بامزه است ولی در عین حال بسیار هم بی‌ادبی است و مودبانه کردنش هم امکان پذیر نبود...در هر حال گفتم عذرخواهی کنم ...به جایش راجع به جراحی پلاستیک کمی قلمفرسایی (همان وراجی) کرده‌ام.

لوا: یه چیزهایی رو نمیفهمم. ما آدم بزرگها اینجا رو میخونیم دیگه. خوب مگه همه این بی تربیتیها جزیی از زندگی ما نیست؟ خوب کسی که خوشش نمیاد نخونه. سانسور نکنید خودتون رو. آدم تو نوشتن دیگه باید صادق باشه. مینویسم که خودمون خالی بشیم. نمینویسیم که خواننده خوشش بیاد و به به بگه که.
نمیدونم خوب. تفکرات فرق داره حتما.
شما جراحی پلاستیک هم میکنی مگه؟ ما بیاییم ایران ارزون تر حساب میکنید؟

گوشزد September 27, 2006 01:19 PM

ببین باور کن من به خاطر اون گنگ های آسیایی دارم بهت حسودی می کنم، جدی می گما...
فکر کن ببین چقدر هیجان داره!
واقعا خوش به حالت، به آل پاچینو اینا هم سلام برسون

لوا: والا ما هم قبلا فکر میکردیم هیجان داره. اما از وقتی که تویی بانک روبروی دفترم یک عدد تلر کشته شد دیگه کمتر به هیجان فکر میکنم.

راننده ترن September 27, 2006 01:58 PM

صدقه بده خواهر. زنگ بزن بنیاد امام با اکسپرس یه سری صندوق براتون بفرستن دور تا دور آفیستون بکار. یه دونه هم مخصوص بده بزنند در دهن آنتونی.

لوا: آخرش بود این.
گارانتی هم داره؟ ولی آخه اون واسه گنگ های خارجی شاید اثر نکنه ها. ولی چی میشد اگه دهن این آنتونی بسته میشد.

Anar September 27, 2006 02:37 PM

لوا جون عجب هیجانی داره محل کارت اما خداییش از این دانشگاه بی روح من که هیچ اتفاقی توش نمی افته خیلی باحال تره.

بي تا September 27, 2006 10:17 PM

خدا نکنه! با یه سنجاق قُلفی یه چهار قُل بزن به لباست. خودتم بیمه ابلفرض یا بیمه ی مادر بکن. دیگه باکت نباشه از هیچ چی.

مریم September 27, 2006 11:23 PM

لوا جون اگه فيلم "برادر" تاكشي كيتانو رو نديدي، پيداش كن ببينش. كلي درس آموزنده در باب ياكوزه ها بهت مي ده. البت فيلمش هم شاهكاره

آذر September 28, 2006 02:45 PM

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)