والمارت و یک نگاه مثبت

فکر نمی‌کنی اگر به جای زیر سوال بردن اصل قضاوت( که به هرحال نشدنی است و هیچ کس هم نمی تواند بی‌خیالش بشود) سعی کنیم به قضاوت‌های دیگران احترام بگذاریم، مساله ساده تر بشود؟ به گمانم این قضاوت نکردن یک جورهایی امکان پذیر نیست...شاید هم من از عهده اش بر نمی‌آیم.هرچی فکر می‌کنم می‌بینم همیشه در حال قضاوت کردن و خوب و بد جلوه دادن چیزهای اطرافم هستم.آدم‌های اطرافم هم همین طور هستند...این طور فکر نمی کنی؟

لوا: پدرام جان نمیدون چرا نظر خواهی ات قفل کرده. من جوابت رو اونجا داده بودم. مثل اینکه پابلیش نمیشه. اینجا کپی میکنم.

میفهمم چی میگی.
ما قضاوت میکنیم برای اثبات خودمون. خط کشی میکنیم برای فهمیدن جای خودمون. برای اینکه به بقیه بگیم رنگ اونها درست نیست و رنگ درست اینه.
اما میشه قضاوت نکرد. میشه گفت خوب بذار هرجور میخواد باشه. من اینجا تونستم. حالا نمیگم صد در صد . اما موفق بودم تو خیلی از جاها. اونقدر باورهام شکست و چیزهایی که فکر میکردم همیشه درسته دیگه درست نبود که میترسم حالا.
خیلی راحت تره اگه چیزها رو همونطوری که هست قبول کنیم. آخه واقعا کی گفته که سریال نرگس بده؟ ( من هنوز نمیدونم این چی هست حتی) اما هر چی باشه چه خطی هست که میگه این بده و فرضا ردپای بن لادن کرستین امانپور خوبه؟
ببین خیلی هاش برمیگرده به چیزهایی که من اینجا دیدم. که من رو از اون عرش انداخت زمین. واقعا نمیدونم چطور بگم. شاید نوشتن از تجربه ها تو کامنت دونی خوب نباشه.
مثلا تابوی مذهب. مثل تابوی رابطه با همجنس. مثل تابوی کار کردن با یه فاحشه . اون کسی که همدین تو نیست هم میفهمه. دوست لزبین من شعور داره. همکار من که شبها فاحشه میشه اونقدر بلده که من همیشه بهش حسودیم میشه. و هزاران مثال دیگه. شاید اینجا اون شکل استریو تایپ بچه های چیز فهم روشنفکر ایرانی ( از همون مدل کافه ای ها که حامد قدوسی شرحشون رو داده بود ) برای من شکست. دوستی دارم که همیشه به من میگه تو امریکا هم کسی هست که فیلم ببینه یه کتاب بخونه؟ من میخندم. یعنی چی اینها؟ یعنی ما که تو ایران دوتا کتاب و فیلم دوبله شده با ترجمه پر از غلط رو میخونیم خیلی جلوتریم از اینها؟ دوستم میگه من آمریکا نمیام. چون تو امریکا روشنفکری نیست. که کسی برای هنر ارزش قایل نیست. که کسی نمیدونه لوکارنو چی هست. و این دوستم همیشه به من میگه تو چرا مثل دختر بچه های دبیرستان مینیویسی و چرا مطلب ترجمه نمیکنی و چرا از مقاله های انگلیسی ات نمینویسی . من هم میگم لزومی نداره اینها رو به خورد مخاطبی بدم که علاقه ای بهش ندارن. ببین ما چه حصاری داریم دور خودمون.
خوب دیگه چه خطی میمونه برای قضاوت؟ من نمیفهمم که چرا باید بگیم کسی که مثل ما نیست درست نیست. چه لزومی داره ما خودمون رو درست بدونیم و بقیه ور غلط.
خیلی از ایرانی های اینجا هم هنوز خودشون رو برتر از زمین و زمون میدونن که میگن بقیه سوادی ندارن . اما نمیدونم چرا همیشه نمره همکلاسیهاشون بهتره و نتیجه تحقیقات اونهاست. ما عادت داریم خودمون رو بالاتر ببینم پدرام جان.
ما به محض اینکه دو تا کتاب خوندیم و اسم چهار تا فیلم رو شنیدیم فکر میکنیم دنیا یعنی همین و ما الان بین چهار تا جوون که موهاشون رو آناناسی زدن داریم تلف میشیم.
کاشکی میدونستیم که خیلی از استادهای دانشگاه هم با شلوارک میان سر کلاس و هر تیکه موشون یه رنگه و بین همین مردم زندگی میکنن و از زندگی لذت میبرن و فکر نمیکنن دارن تو این دنیا هدر میرن.

( بقیه دوستان لطف بحث رو اینجا دنبال نکنند)

Arezoo bedelemoon moond keh yeh matlabeh bee eshtebaah bekhoonim, Sam Walton not Watson, in keh tooyeh Wikipedia neveshteh cheghadr sakhteh copy kardanesh

لوا: ممنون درستش میکنم. ولی بهتر نمیشد گفت ؟

خاله بلوط جان ممنون جالب بود. درسته وال کوچولو داره همه بیزینس های محلی رو خراب میکنه و به کارگرهاش کمتر از همه جا پول میده ولی یه مزیتی که آورده توی آمریکا اینه که جنسهای ارزونش سطح زندگی خیلی از همون کارگرهای عاشق رو بالا برده. اگه شما هم مثل ما حقوق کم میگرفتید اونوقت میدونستید که چه فرق بزرگی هست بین خرید از والمارت و خرید از سون الون سر کوچه (که احتمالا ایرانیه) فرقش بالای یک دلاره. هنوز بین کلیدهایید یا در اومدین؟ این رفیق قبلیمون هم که انتقاد کردن اگه خیلی به درستی اعتقاد داشتن فینگلیش نمینوشتن. امیدوارم یه روزی ایشون هم وبلاگی چیزی بنویسن تا زندگی دستشون بیاد

لوا: والا سیاه جان. این دفعه آخرت باشه که من رو با خودت مقایسه کردی. نه که من تو یه نان پرافت کار نمیکنم و این نان پرافت ها هم آخر پولن و من اصلا دانشجو نیستم و ماشینم مدل ساله و آپارتمانم اصلا اندازه خونه مورچه نیست و هر ویکند هم وگاسم!!
این کار کردن ما هم بیرون مردم رو کشته و داخل خودمون رو. عجب!

Baloote aziz
az commenty ke gozashty kheili lezat bordam,omidvaram
in bahs ro too ieki az postat edame bedi

لوا: منظورت کامنتم تو جواب پدرام بود پریسا جان یا کامنت تو وبلاگ خودت؟ نفهمیدم.

دلیل پایین بودن قیمت‌های والمارت همین چیزهایی است که نوشتی اما همه‌ی داستان نیست اینها. بکارگیری موفق Supply Chain Management و بالطبع کم کردن هزینه‌های نگهداری مواد اولیه، محصول نیم‌ساخته یا ساخته‌شده، هزینه‌های ثبت و پردازش سفارش و خیلی هزینه‌های غیرمستقیم دیگر تامین محصول است.
اما در باب کم بودن حقوق و دستمزد و سایر قضایا، بازار کار این قسم کارها در آمریکا، تا آنجا که من از اخبار و اینها فهمیده‌ام، یک‌جورهایی شبیه جنگل است. می‌گویند تعیین دستمزد با توافق کارفرما و کارگر است اما نمی‌گویند در این توافق کی دست بالا را دارد و می‌تواند به سادگی حقوق طرف دیگر را نقض کند.

لوا: درسته که توافقی هست اما پایه حقوقی وجود داره که معمولا ایالت با ایالت فرق داره . میتونه از اون بالا تر باشه اما کمتر نه. نفهمیدم دلیل تشبیه ات به جنگل چی بود.

نمی‌دونم چرا این اتفاق افتاده ولی من اصلاحش کردم.ممنونم

اگه اشتباه نکنم تو فیلم بولینگ برای کلمباین(مایکل مور)این فروشگاه حسابی مورد نوازش قرار گرفته بود.

لوا: ندیدم فیلم رو.

Baloot jan
manzooram javabe Pedram bood.
movafagh bashi