« چند نکته صفحه اصلی سر دوراهی میشینم, خودمو تنها میبینم.... »

شناخت و استفاده از سازمانهای خدمات اجتماعی

عدم شناخت درست ما از محیطی که در اون زندگی میکنیم باعث میشه که موقعیت های زیادی رو ندانسته از دست بدیم. این نا آگاهی میتونه دامنه خیلی بزرگی از نشناختن یه پارک تا سازمانها و برنامه های کلان داشته باشه که بی خبری ما از اونها گاهی به ضرر ما تموم میشه.

این عادت ما ایرانی ها هست که خودمون به شدت یه سر و گردن که چه عرض کنم چند سرو گردن بالاتر از بقیه گروهها- مخصوصا اگه اقلیتی تو یه کشور دیگه باشیم از بقیه گروههای اقلیت- میدونیم و خیلی کسرمون هست که از خدماتی که اونها ارائه میدن استفاده کنیم.
تو ایران هم فکر کنم وضع همین باشه. همیشه برنامه های دولتی و غیر دولتی هست که ما ازشون خبر نداریم و بدون پرس و جو و فقط میگیم اینها کاری نمیکنن. من مطمئنم حتی لیست ان جی او ها و کارکردهاشون رو نداریم که اگه یه وقت کاری داشتیم به سراغشون بریم. درسته که از خدا - در این جا سازمانها و برنامه ها- برکت هست اما از تو هم یه حرکتی باید باشه.

امیدوارم کسانی که تو ایران از این سازمانها یا برنامه ها اگاهی دارن هم این مطلب رو کامل کنن. اما این مطلب رو من بیشتر با توجه به محیطی که الان توش هستم مینویسم.

۱. سازمانهای دولتی دور و برمون رو بشناسیم و برنامه هاشون رو با دقت مطالعه کنیم.

تو هر شهر و ایالتی یه سری سازمان هست که خدمات اجتماعی ارائه میده. این سازمانها میتونن دولتی یا غیر دولتی باشن و خدماتشون رایگان باشه یا نباشه. این خیلی مهمه که بدونیم از اونها چه استفاده هایی میتونیم بکنیم. یه بودجه ای هست که داره مصرف میشه و چرا ما استفاده کننده نباشیم؟
خیلی راحت میشه به وب سایت این سازمانها رفت. در درجه اول میشه یه گوگل کرد و مثلا سازمانهای دولتی متعلق به شهر رو جستجو کرد. شما رو به صفحه اصلی راهنمای شهر میبره و میتونید اونجا لینک سازمانهای مختلف رو پیدا کنید. با رفتن به هر کدوم از اونها میتونید در مورد برنامه هاشون یه سری اطلاعات بگیرید. میتونید به بخش استخدامش برید و از اینکه زبون فارسی میدونید نهایت استفاده رو ببرید. این روزها سازمانهای مختلف برای دادن سرویس بهتر به افرادی که انگلیسی صحبت نمیکنن از هم سبقت میگیرن و مثلا تو کالیفرنیا فارسی زبان هم زیاد استخدام میشه. ( نمونه اش اینکه همین چند ماه پیش من یه کاری تو آلامادا پیدا کردم که همین کاری بود که اینجا میکردم و ماهی تقریبا شش هزار دلار حقوقش بود! من قصد رفتنی به آلامادا رو نداشتم اما برای کسی که میخواد دیگه چی از این بهتر)
مثلا این لینک شهر ( خراب شده) ماست. به سمت چپ که نگاه کنید لینکی از ایندکس سازمانهای دولتی مختلف میبینید. یا لینکی که تمام استخدام های دولتی رو که در حال حاضر انجام میشه رو داره.
به هر کدوم از این سازمانها که وارد بشید میبیندی که چقدر برنامه دارن و شما چطور میتونید از اونها استفاده کنید.
پس دست به کار بشید و همین الان در مورد شهر خودتون و سازمانها و برنامه های دولتی اش جستجو کنید.

۲. چقدر سازمانهای غیر دولتی و برنامه هاشون رو میشناسید؟

به این لیست نگاه کنید. هزاران سازمان غیر دولتی رو میبینید که فقط در زمینه آموزشی و فقط در شهر سانفرانسیسکو در حال کار هستن. هر کدومشون هم یه وبسایت دارن که شرح کارها و برنامه هاشون رو میده. چقدر این سازمانهای شهریتون رو میشناسید و چقدر ازشون استفاده کردید؟
شاید فقط چند درصدشون به درد شما بخوره. اما یه وقتهایی چیزهایی رو پیدا میکنید که حتی تصورش رو هم نداشتید.

نکته: جامع ترین چیزی که من در مورد شهرمون دیدم این وب سایت بود. کتابش هم هر سال در اختیار سازمانها قرار میگیره. بگردید ببینید برای شهر شما چی هست.

۳. چند مثال.

- کلاسهای انگلیسی رایگان ((ESL ( English as a second language)
از شایع ترین برنامه های خیلی از این سازمانهاست. هر سال بودجه دولتی به این سازمانها میرسه که باید اون رو صرف کلاسهای انگلیسی بکنن. اگه شما کسی رو میشناسید که زبانش در حد کالج ها نیست اما میخواد زبان رو از ابتدا شروع کنه میتونه از این خدمات رایگان استفاده کنه.

- آموزش در حین کار (On the job Training )
این اسم یه برنامه هست که وظیفه داره برای افرادی که انگلیسی اصلا نمیدونن یا خیلی ضعیف هستنند و یا سابقه و مهارت کاری ندارن اما علاقه مند هستن به نیروی کار جامعه بر گردن کار پیدا کنه. نحوه کار هم این هست که سه ماه اول کار حقوق این فرد نصف میشه. یعنی نصفش رو کارفرما میده و نصفش رو بودجه دولتی . یعنی شما اگه در چهارچوب این برنامه کار پیدا کنید و حقوقتون مثلا ساعنی ده دلار باشه فقط پیج دلارش رو صاحب کارتون میده و بقیه دولت تقبل میکنه. خوب با این وضع این یه صرفه جویی خوب هست واسه کارفرما که تا وقتی شما کار رو یاد نگرفتید پول زیادی رو براتون صرف نکنه. لازم به یاد آوری هست که کارفرما موظف هست شما رو بعد از این دوره استخدام کنه. یعنی نمیتونه این سه ماه شما رو نگه داره و بعد احراج کنه .
یه بودجه دولتی هر سال برای این کار در نظر گرفته شده و مثلا ده تا سازمان غیر انتفاعی برای اون بودجه تقاضا میدن. سازمانهای که قرار میشه این برنامه رو داشته باشن موظف هستن تا سال مالی آینده به تعداد مشخصی سرویس دهی کنن. یعنی اگه قرار باشه واسه صد و پنجاه نفر کار پیدا کنن و تا آخر سال شماره هاشون به صد و بیست برسه امکان داره بودجه سال آینده رو از دست بدن. از اونجا که حقوق و مزایای کارکنان این سازمانها از همین بودجه تامین میشه اونها تمام تلاششون رو میکنن به تعداد مورد نظر برسن.

- برنامه های مخصوص پناهنده ها.
اگه شما از طریق پناهندگی- سیاسی , مذهبی, اجتماعی- به اینجا اومده باشید ( تو تعریف پناهنده و مهاجر یه ذره باهم فرق دارن) یه سری مزیت های خاص هست که میتونید ازش استفاده کنید. مخصوصا اگه از زمان ورودتون بیشتر از پنج سال نگذشته باشه و هنوز از مزیتهای دولتی( پول ماهانه و کوپن غذا) استفاده کنید. خدماتی مثل تقبل پول لباس و بنزین ( یا بلیط اتوبوس) یا کار پیدا کردن.

- مراکز حقوقی رایگان
هزینه وکیل و دادگاه سر به فلک میکشه. سازمانهایی هستن که دعواهای کوچیک ( معمولا کمتر از ده هزار دلار) رو به عهده میگیرن و رایگان یا با هزینه خیلی کم بهتون کمک میکنن.
اگه به هر دلیلی گواهینامه تون توقیف شده یا با اداره راهنمایی رانندگی سرو کار دارین باز هم جاهایی هست که بهتون کمک کنه.

- افراد میانسال
معمولا خدمات برای افراد میانسال زیاد هست. از قبیل جاهایی که براشون کار سبک پیدا میکنن یا خونه های ارزون و یا سازمانهایی که کسایی رو داره که خرید روزانه و نظافتشون رو به طور رایگان انجام میدن.

- زنان و کودکان
اگه قربانی خشونت هستید و یا بچه تون از مشکلی رنج میبره بینهایت سازمان هست که خدماتی رو از ارائه مشاوره رایگان تا سر پناه براتون در نظر بگیره.

- گروههای حافظ محیط زیست.

- گروههای ضد جنگ.

-......


این لیست سر دراز داره. هر چی بنویسم کمه. اما واقعا چیزهایی درو و برمون هست که ما روحمون از وجودشون خبر نداره. یه ذره آگاهی کمک میکنه که از امکانات موجود - حتی کم- بهترین استفاده رو ببریم.

بعد هم یه چیزی مینویسم در مورد شناخت بقیه گروههای اقلیت و استفاده از امکاناتی که اونها ارائه میدن.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

August 3, 2006 10:06 AM

Comments

قبول دارم که تو ایران مردم - عموما" - هیج اطلاعی حتی از وجود ان جی او ها ندارن چه برسه به کارکردهاشون، ولی یک واقعیتی هم که هست اینه که این ان جی او ها هم ایرانی هستن !! من خودم تجربه کار و همکاری با چندتاییشون رو که در رابطه با محیط زیست بودن دارم، مردم حق دارن اعتماد - کلمه مناسب تری به ذهنم نمیرسه، ولی فکر میکنم منظور رو میرسونه - نکنن.

لوا:
یعنی واقعا هیچ برنامه یا سازمانی نیست که بشه از خدماتش استفاده کرد؟

شیدا August 3, 2006 12:24 PM

خاله بلوط شما جایی را میشناسید که برای دانشجوها به رایگان کار تخصصی پیدا کنه؟ یا من همون باید فقط مانستر و اینها رو بگردم؟ و آیا اصولا ایرانیها جایی دارن اینجا که مثلا به فارغ التحصیل های ایرانی اینجا کار بدن من خیلی گشتم دنبال یک همچین چیزی ولی پیدا نکردم شاید شما یه اطلاعی داشته باشید.

لوا: من در مورد جایی مخصوص ایرانیها نمیدونم. اگه هم باشه خیلی زیاد باید در لوس آنجلس یا بوستون باشه. ( حدس میزنم با توجه به جمعیت ایرانیها) . در مورد کار تخصصی. چه تخصصی هست؟
میتونی ایمیل بزنی. اگه چیزی بدونم میگم. الان از یکی از همکارام هم پرسیدم. بستگی داره چه جور تخصصی باشه.

سیاه August 3, 2006 01:03 PM

salam man to west virgina hastam huntington! 2 mahe ke omadam va matlabet baram jaleb bodam vali fek mikoni to in shahre kofti beshe hamchin chizi peida kard??!!
bad ye chize dge inke nemidonam bayad be che esmi to google search konam:D
mamnon misham komakam kon

لوا: الناز عزیز.
من یه سرچ کوچیک کردم. این وب سایت خوبی به نظر میرسه.
http://www.epodunk.com/cgi-bin/genInfo.php?locIndex=23562
یا این صفحه: http://www.polsci.wvu.edu/wv/wvlinks.html#Counties

میتونی به دفتر سازمان خدمات اجتماعی بری ( یه سرچ کن برای دپارتمان اف هیومن اسیستنت و تو لوکال گوگل بگرد) و از اونها در مورد هیومن سرویسها بپرسی.
برای سرچ هم میتونی اسم کانتی و چیزی که مد نظرت هست رو بزنی. این دو صفحه رو نگاه کن.
میتونی سرچ کنی هیومن سرویس یا نان پرافت تو شهرتون.

elnaz August 3, 2006 01:18 PM

من نمی دونم، من فقط میتونم راجع به تجربه خودم حرف بزنم، من اطراف خونمون - یکی از منطقه های به اصطلاح بالای شهر تهران - دنبال همچین سازمانهایی میگشتم و به جز دو تا ان جی او اونم در ارتباط با محیط زیست چیزی پیدا نکردم، چرا البته یک مسجد هم بود که همه ی برنامه هاش اعم از آموزشی و تفریحی و غیره، در رابطه با قرآن بود! حرف من اینه که در مورد ایران باید در نظر بگیریم که اعضا و کارگزاران این ان جی او ها هم ایرانی هستن با همون خصوصیات غالب! بد قولی، دو رویی، مسولیت پذیر نبودن، کارشکنی و ...

شیدا August 3, 2006 01:29 PM

جالب بود. چه قدر خوبه که بتونید در مورد تجارب ان جی او در اون ور آب بنویسید. به نظرم شدیدا به این نیاز داریم که منابع مکتوب و کاربردی در مورد ان جی او ها داشته باشیم و عامه مردم هم بیشتر باهاشون آشنا بشن. این آشنایی البته مستلزم توسعه ی اون ها درایران هست و این که افراد ببینند این سازمان ها میتونن منشاء اثر باشند. به نظرم توسعه ان جی او ها در موقعیت فعلی برای ما خیلی مهمه. مردم باید ببینند که خودشون می تونن - و باید- برای خودشون کار کنن. چشم انتظار صدقه و عطیه ی دولتی ها نمونن. و همه ش هم منتظر نباشن که بابت بلندکردن انگشت شون برای کسی «پول» کلانی دریافت کنن! جامعه ی ما از هر نظر نیازمند توسعه تشکل های مدنی هست: هم نیازهای اجتماعی ش اینو ایجاب می کنه و هم حتی به نظر من نیازهای اخلاقی ش.

ندا (نیم نگاه) August 3, 2006 08:34 PM

Leva khanom Mano behnam omadim ezhare Vojod konim ... Rasti sharmandeh man to mail ha yadam nabod salgarde ezdevajetono Tabriik begam .. ishalah be paye ham

لوا: ممنونم بچه ها

Navid & Behnam August 4, 2006 02:35 AM

Post a comment

(If you haven't left a comment here before, you may need to be approved by the site owner before your comment will appear. Until then, it won't appear on the entry. Thanks for waiting.)