لحظه هایی هست توی زندگی که فقط یه بار جرات انجام یه عمل رو داری و بعد که اون لحظه می گذره می فهمی که دیگه هیچ وقت اون تجربه رو تکرار نمی کنی.
مثل وقتی که داری با سرعت ۱۱۰ مایل توی جاده ای که سرعت مجازش ۶۵ مایل هست رانندگی می کنی و خودت هم می دونی که نصفه شبه , احتمال اینکه پلیس بگیرتت خیلی بیشتره و اگه تو این جاده بیشتر از ۲۰ مایل روی سرعت مجاز برونی, با دستبند می تونن ببرنت. همون لحظه هم چراغ چشمک زن پلیس رو پشت خودت میبینی. می زنی کنار. گواهینامت رو میگره. ازت می پرسه که مستی؟ تو هم میگی نه. به قیافه ات نگاه می کنه و خیلی خونسرد گواهینامه ات رو پس میده. " خوش شانسی. من امشب فقط دنبال مستام" و تو ناباورانه سویچت رو می چرخونی. حتی ازت تست الکل هم نمی گیره.
----
چقدر زن بودن لذت بخشه.

April 20, 2006 09:14 PM

Comments

عجب پلیس قانعی.فقط چون زن بودی ازت گذشت؟

بي تا April 20, 2006 09:59 PM

سلام بلوط جان
با اينكه اين جمله وبلاگ خوبي داري خيلي كليشه‌اي شده. ولي واقعا هم نوشتههايت خوانىني انى و هم قالبت خيلي خوشگله. البته اينا را نيم گم كه بهم لينك بدي. چون لينكم را قبلا گرفتم. خلاصه خوشحالم كه اينجا را پيدا كردم.

صورتك April 21, 2006 01:09 AM

سلام دوست عزیز. خیلی از خوندن نوشته هاتون لذت میبرم و تو وبلاگ گروهیمون به نوشته 18 سالگیتون لینک دادم.

golmaryam April 21, 2006 05:26 AM

زهر، عطرشانل، ارگسم، پناهنده، ایدز، مست، تست الکل... مثل خورشید می نویسی ... خوشحالم که زود به زود آپ می کنی...

حمید April 21, 2006 07:33 AM

ببخشيد!
بقيه اين نوشته کجاست!?

Homan February 17, 2008 01:55 AM